Çocuğunuzla Bağlantı Kuruyor Musunuz

Her birey üzere çocuklar da potansiyelini gerçekleştirmek, kendini bir biçimde dışa vurmak, etrafındakiler tarafından anlaşılmak ve kabul gördüğünü hissetmek ister.

Çocukların doğal merakı, keşfetme isteği, kendini çeşitli taraflarla yansıtma muhtaçlığı bazen ortak hayat kurallarını zorlayabilir ve bu da irtibat istikrarını bozabilir. BÜMED MEÇ Okulları Moda Yerleşkesi Okul Müdürü Aslı Çelik Karabıyık “Bunların yanı sıra çocuğunuzun içinden geçtiği yaş periyot özelliklerinden ötürü çocuğunuz güç hisler, öfke patlamaları yaşarken ebeveyn olarak kendimizi çaresiz de hissedebiliriz. Hatta bazen çocukların güvenliğini tehdit ettiği için ebeveynler olarak korktuğumuz, öfkelendiğimiz ve hislerimizi denetim etmekte zorlandığımız durumlar da olabilir” diyor ve ekliyor “Bu durumlarla başa çıkmak için çocuklarımıza yaklaşım ve üslup tekliflerini bu yazıda bulabilirsiniz. Lakin her hususta olduğu üzere münasebetlerin çok öznel olduğunu ve bu teklifleri değerlendirirken aile özelinizdeki süzgeçten geçirmenizi isteriz”

Çocuklarımızla yanlışsız ve sağlıklı irtibat kurmanın birinci adımı onlarla irtibat kurmaktır. Tüm hislerini; sevincini, öfkesini, kırgınlığını hissettiğimizi çocuğa hissettirmemiz çok değerlidir. Ağlayan çocuğa odana git, sakinleştikten sonra konuşalım üzere cümleler kurmak zihinlerinde yanlızca “iyi bir çocuk” olduğum vakit sevilirim hissini oluşturabilir. Hasebiyle içinde bulunduğu durumu yönetemeyen çocuk için öncelikle “çok öfkeli hissediyorsun” üzere his yansıtması yapılarak onu anladığımızı hissettirmeliyiz. Anlaşılmadığını hisseden çocuk daha da hırçınlaşabilir.

Öncelikle bağlantıda ve özdeğerlendirmede olumlamanın etkili olduğu bilimsel gerçeğinden yola çıkarak odağınızı çocuğunuzun olumlu davranışına vermek olumsuz davranışların düzenlemesine yardımcı olabilir. Örneğin ‘odanı toplamadan dışarı çıkamayız’ yerine ‘odanı topladıktan sonra dışarı çıkabiliriz’ diyebiliriz.

Ortak hayat kuralları ve prensipleri birlikte belirenmelidir

Ortak hayat kurallarını ve prensipleri birlikte belirlemek değerlidir. Örneğin ekran kullanım mühleti konusunda sonları zorlayan çocuğunuzla temas kurup, hissini anladıktan ve onu dinledikten sonra “Ekran kullanım müddetinin pek çok defa uzadığını görüyorum. Bu mevzuda zorlandığını düşünüyorum. Sence ne yapmalıyız?” tabiri karşılıklı diyaloğa açık olduğumuzu bununla birlikte ekran kullanım mühleti ile ilgili kurallarımız olduğunu açıklar. Çocuğumuzun sakinleştiğine ve artık bizi duyabileceğine emin olduktan sonra ona öğretmek istediklerimizi öğretmek için tüm bu yaşananları uygun birer fırsat olarak kıymetlendirebiliriz. Tüm bunları yaparken en başta davranışa odaklanmak yerine gereksinime odaklanmalıyız. Bu davranışı ‘neden yaptı ve aslında neye gereksinimi vardı’ sorularını sorabiliriz.Sorun yaşadığımız durumlara yaratıcı ve oyuncu biçimde yaklaşmak, mizah lisanı kullanmak çoklukla çocukları şaşırttığı için içinde bulundukları duruma dikkat vermelerini sağlayacaktır. Çocukların sert ve kesin hayırları kabul etmeleri çoklukla zordur ve tepkisel yaklaşabilirler. Bunun yerine şartlı evet metodunu tercih edebiliriz. Yani “Evet sana bir öykü daha okumayı isterim lakin bunu yarın akşam yapabiliriz.”

Tüm bu süreçte ebeveynliğin ve alaka yaratmanın tek taraflı bir durum olmadığını hatırlamak, olumsuz durumlarla karşılaştığımızda genel yargılara varmadan durumsal değerlendirmeler yapmak ve alakamızı geliştirmek için her vakit fırsatımız olacağını kabul etmek yapan ve tahlil odaklı olacaktır.

Kaynak: (BHA) – Beyaz Haber Ajansı